Μια απέραντη υποήπειρος γεμάτη ζητιάνους και μυστήριο!
1η
ΤΡΙΒΑΝΤΡΟΥΜ
Αναχώρηση για την πρωτεύουσα της ΚΕΡΑΛΑΣ, το ΤΡΙΒΑΝΤΡΟΥΜ, όπου συμβιώνουν πολλές διαφορετικές φυλές όπως Ινδοί, Άραβες, Κινέζοι και Εβραίοι.
2η
ΤΡΙΒΑΝΤΡΟΥΜ – ΚΟΤΣΙΝ
Αναχώρηση για το ΚΟΤΣΙΝ .Η διαδρομή περνά μέσα από τα backwaters, μία παραθαλάσσια ζώνη με τροπική και άγρια βλάστηση, το σήμα κατατεθέν της ΚΕΡΑΛΑΣ. Εν πλω απολαύστε πολλές εικόνες από ναούς, τεμένη, φοινικόδενδρα και ψαράδες. Πέρασμα απο το ΑΛΛΕΠΥ και συνέχεια για το ΚΟΤΣΙΝ.
3η
ΤΡΙΒΑΝΤΡΟΥΜ – ΚΟΤΣΙΝ
Αναχώρηση για το ΚΟΤΣΙΝ .Η διαδρομή περνά μέσα από τα backwaters, μία παραθαλάσσια ζώνη με τροπική και άγρια βλάστηση, το σήμα κατατεθέν της ΚΕΡΑΛΑΣ. Εν πλω απολαύστε πολλές εικόνες από ναούς, τεμένη, φοινικόδενδρα και ψαράδες. στο ΑΛΛΕΠΥ και θα συνεχίσουμε για το ΚΟΤΣΙΝ.
4η
ΚΟΤΣΙΝ
Το ΚΟΤΣΙΝ είναι η μεγαλύτερη πόλη της ΚΕΡΑΛΑΣ και βρίσκεται ανάμεσα στην Αραβική Θάλασσα και στην ενδοχώρα. Πολύωρη ξενάγηση στα περισσότερα αξιοθέατά της, τα οποία βρίσκονται στην περιοχή του Κάστρου. Ακόμη στην εκκλησία στην οποία φημολογείται ότι είναι θαμμένος ο Απόστολος Θωμάς και στο Κάστρο Κοτσίν στο οποίο πέθανε ο Βάσκο ντε Γκάμα το 1524.
5η
ΚΟΤΣΙΝ – ΠΕΡΙΓΙΑΡ
ΠΕΡΙΓΙΑΡ: O ωραιότερος Εθνικός Δρυμός της ΝΟΤΙΑΣ ΙΝΔΙΑΣ και απο τους πιό ενδιαφέροντες. Βαρκάδα στη λίμνη Περιγιάρ και φωτογράφιση ελάφια, αγριόχοιρους, κοπάδια γκαούρ και άλλα άγρια ζώα…
6η
ΠΕΡΙΓΙΑΡ – ΜΑΝΟΥΡΑΙ
Το πρωί αναχώρηση για το ΜΑΝΤΟΥΡΑΙ, το οποίο ανήκει στο κρατίδιο ΤΑΜΙΛ ΝΑΝΤΟΥ. Εκεί δεσπόζει ο τεράστιος ναός ΜΙΝΑΚΣΙ, ένας ναός με υπέροχη αρχιτεκτονική, που αποτελείται από εκατομμύρια γλυπτά και είναι αφιερωμένος στην θεά ΜΙΝΑΚΣΙ και στον ΣΙΒΑ.
7η
ΜΑΝΤΟΥΡΑΙ – ΤΡΙΤΣΥ
Μετά από μία διαδρομή δύο ωρών άφιξη στο ΤΡΙΤΣΥ ή αλλιώς ΤΙΡΟΥΤΣΙΡΑΠΑΛΙ. Τακτοποίηση στο ξενοδοχείο και αναχώρηση για το κάστρο της πόλης που είναι χτισμένο στην κορυφή ενός βράχου και από όπου η πανοραμική άποψη της κοιλάδας και του ΣΡΙΡΑΝΓΚΑΜ είναι μοναδική.
8η
ΤΡΙΤΣΥ
Η σημερινή μας ξενάγηση θα αρχίσει από το συγκρότημα ναών Σριρανγκάμ, το οποίο βρίσκεται σε ένα νησάκι του ποταμού Καβέρι. Θαυμαστά τα «γκοπουράμ» που περιβάλλουν το συγκρότημα, καθώς και εξαιρετικά γλυπτά, προσωποποιήσεις του Βισνού. Το ενδιαφέρον θα επικεντρωθεί στην γειτονική πόλη ΤΑΝΤΖΟΡ, σε ένα από τα πιο ψηλά μνημεία της Ινδίας, τον ναό Μπιχαντεσβάρα, που αποτελείται από 13 επίπεδα και στην κορυφή του έχει έναν τεράστιο μονόλιθο.
9η
ΤΡΙΤΣΥ – ΜΑΝΔΡΑΣ
Θα συνεχίσουμε το ταξίδι μας σιδηροδρομικώς για τη ΜΑΔΡΑΣ, πρωτεύουσα του Ταμίλ Ναντού και το μεγαλύτερο αστικό κέντρο της νότιας Ινδίας. Τα τελευταία χρόνια έχει μετονομαστεί σε «Τσενάι». Η ξενάγηση θα συνεχιστεί στο κάστρο του Αγίου Γεωργίου και στην εκκλησία του Αγίου Θωμά, καταλήγοντας στο Κυβερνητικό μουσείο με τη σπάνια συλλογή από ορειχάλκινα αντικείμενα και γλυπτών της δυναστείας των Τσόλα.
10η
ΜΑΝΔΡΑΣ
Γνωριμία από κοντά της «Χρυσής Πόλης» του Καντσιπουράμ, μία από της 7 ιερότερες πόλεις της αρχαίας Ινδίας. Από το σύνολο των αξιοθεάτων διακρίνονται οι ναοί του Σίβα και του Βισνού με τα μυθικά γιάλις και τα αξιοθαύμαστα γκοπουράμ. Συνεχίζοντας, στο Μαμαλαπουράμ με τους λαξευτούς ναούς της δυναστείας των Παλλάβα.
11η
ΜΑΝΔΡΑΣ – ΜΥΣΟΡΗ
Η πρωινή πτήση για την Μπανγκαλόρ. απο όπου οδικώς θα φτάσουμε στη ΜΥΣΟΡΗ. Κατά την διάρκεια του υπέροχου αυτού ταξιδιού γνωριμία με την Σομνατπουρ και τον υπέροχο ναό της , τον ναό Κεσάβα.Είναι ένα πραγματικά υπέροχο αριστούργημα ινδικής αρχιτεκτονικής με αξιοθαύμαστες ανάγλυφες απεικονίσεις από την εποχή των Χουσάλα. Ένας ναός αφιερωμένος στον Βισνού , ο σημαντικότερος από τους 60 ναούς της δυναστείας αυτής.
12η
ΜΥΣΟΡΗ
Η μέρα ξεκινά με ξενάγηση στην ΜΥΣΟΡΗ, μία πόλη φημισμένη για τα μεταξωτά, το σανδαλόξυλο και τους πανέμορφους κήπους της. Στην πόλη αυτή βρίσκεται το παλάτι του Μαχαραγιά της, ένα υπέροχο και μεγαλοπρεπές παλάτι, σχεδιασμένο σε ινδο-σαρακηνό ρυθμό. Στον λόφο Τσαμούντι θα αντικρίσουμε τον ναό της Ντούργκα, μια μορφή της Κάλι και το χαλκόχρωμο άγαλμα του ταύρου Νάντι, το θεϊκό όχημα του Σίβα, φτιαγμένο από γρανίτη μήκους 5 μέτρων.
13η
ΜΥΣΟΡΗ – ΜΠΑΝΓΚΑΛΟΡ
Σήμερα η ξενάγησή θα αρχίσει από τους καταπληκτικούς ναούς, Χοϋσάλα στο ΧΑΛΑΜΠΙΝΤ και Μπελούρ. Το ινδικό μπαρόκ, σαν τεχνοτροπία ,με μορφές του πάνθεου αποτελούμενο από θεϊκές νύμφες και ήρωες ινδικών επών. Επόμενος σταθμός η Μπανγκαλόρ και Σραβαναμπελγκόλα, όπου στην κορυφή του λόφου βρίσκεται το τεράστιο άγαλμα του τζαϊανιστή ερημίτη Γκοματεσβάρα.
14η
ΜΠΑΝΓΚΑΛΟΡ – ΜΟΥΜΠΑΪ
Συνεχίζεται η ξενάγηση με το γοτθικό Αττάρα Κατσάρι, το Πάρκο Λαλμπάγκ και το παλάτι του Μαχαραγιά με τους τεράστιους κήπους του. Κατόπιν ελεύθερο χρόνος για αγορές, και πτήση επιστροφής για το ΜΟΥΜΠΑΪ.(ΒΟΜΒΑΗ )
15η
ΜΟΥΜΠΑΪ – ΑΘΗΝΑ/ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Σήμερα το πρωί αναχώρηση για την πτήση επιστροφής μέσω σταθμού.
* Οι τιμές είναι τελικές κατ’ άτομο, περιλαμβάνονται όλες οι πτήσεις, οι μεταφορές, ξεναγήσεις πριβέ, ξενοδοχεία με προσωπικότητα και με τις καλύτερες κριτικές, ασφάλεια αστικής ευθύνης.
* Η διάρκεια του ταξιδιού είναι ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΗ και είναι αποτέλεσμα της εμπειρίας μας ,ώστε να έχετε μία πλήρη εικόνα του προορισμού .Είμαστε όμως ευέλικτοι να σας παρουσιάσουμε το ταξίδι που επιθυμείτε, στα μέτρα σας, επειδή ακριβώς τα ταξίδια γίνονται μόνο για εσάς, προαρμοσμένα απόλυτα στις επιθυμίες σας.
* Δεν περιλαμβάνονται οι φόροι αεροδρομιών / βίζες.
Για τον προορισμό
Ινδία
Η γοητεία ενός ταξιδιού στην Ινδία συνδέεται με την ανακάλυψη του ανθρώπινου στοιχείου. Οι Ινδοί φημίζονται για την ηρεμία και τη γλυκύτητά τους. Εκείνο που με την πρώτη ματιά εντυπωσιάζει τους επισκέπτες είναι η απουσία της ψυχρότητας και της εχθρικής ανωνυμίας που χαρακτηρίζει τα πλήθη της Δύσης. Ανάμεσα στους Ινδούς βαδίζει κανείς με το ανακουφιστικό αίσθημα ότι στο παραμικρό νεύμα όλοι είναι πρόθυμοι να τον ακούσουν και να ανοίξουν κουβέντα μαζί του. Ξεκινάμε λοιπόν για να ανακαλύψουμε τις ομορφιές αυτής της μυστηριώδους χώρας. Η Ινδία θα σας ζαλίσει με τις αντιφάσεις της και θα σας θαμπώσει με την ομορφιά της, θα σας προβληματίσει με τη φτώχεια της.
Μια απέραντη υποήπειρος που αγγίζει το 1 δις κατοίκους με απελπιστικό βιοτικό επίπεδο. Η εξαθλίωση είναι τρομαχτική και φανερή παντού. Μια αργή πρόοδος στην άνοδο του εθνικού εισοδήματος, έχει εξουδετερωθεί από την δημογραφική αύξηση παρά τις προσπάθειες για τον έλεγχο των γεννήσεων. Ακόμη και στη χειρότερη εξαθλίωσή της η ΙΝΔΙΑ περιβάλλεται με μια ηθική διάσταση ένα «θρησκευτικό φωτοστέφανο». Οι ζητιάνοι είναι κάθε ηλικίας και τους συναντά κανείς παντού. Οι άστεγοι υπολογίζονται πάνω από 2.000.000 στην ΚΑΛΚΟΥΤΑ. Συχνά οι δρόμοι έχουν όψη ολονύκτιας κατασκήνωσης ή καταυλισμού και είναι γεμάτοι από κόκκινα φτυσίματα «μπετέλ», το ναρκωτικό των φτωχών.
Η ΜΗ ΒΙΑ είναι μια δεύτερη φύση για τους Ινδούς. Οι ΤΖΑΪΑΝΙΣΤΕΣ είναι μια αίρεση που πρεσβεύουν την μη βία στην πιο ακραία μορφή της. Φορούν μια γάζα μπροστά στο στόμα, όπως ακριβώς οι χειρούργοι, για να μην «σκοτώσουν» εισπνέοντας τους μικροοργανισμούς ή φορούν μικρά καμπανάκια στους αστραγάλους, για να προειδοποιούν τα μικρά ζώα να απομακρύνονται. Πίνουν μόνο φιλτραρισμένο νερό και τρέφονται μόνο με ξερά φυτά γιατί δεν έχουν ζωή. Πιστεύουν όχι στον Θεό δημιουργό αλλά ότι υπάρχει αέναος κύκλος όπως αυτός που εναλλάσσει το σπόρο με το δένδρο και το δένδρο με το σπόρο. Ασκητικές μορφές, ήρεμες, γαλήνιες, γλυκές. Το γεγονός του θανάτου στην ΙΝΔΙΑ δεν έχει την τραγικότητα του Χριστιανικού κόσμου. Ο θάνατος δεν θεωρείται σαν απόσπαση από την ζωή αλλά σαν ένα εσωτερικό επεισόδιο της ζωής. Οι Πάρσοι, λάτρεις του Ζωροάστρη τελούν στην Βομβάη μια μακάβρια τελετουργία γύρω από τον «Πύργο της Σιωπής» όπου στην καρδιά μιας μεγαλούπολης δίνουν τους νεκρούς τους βορά στους γύπες και τους αποτελειώνουν τα κοράκια. Η χώρα της πείνας έχει τον μεγαλύτερο αριθμό βοοειδών στον κόσμο. Η σφαγή της αγελάδας είναι για τους Ινδουιστές έγκλημα ίδιο με την ανθρωποκτονία.
Η πιο αισθητή διαφορά ανάμεσα στον ινδικό και δυτικό πολιτισμό βρίσκεται στην αντιμετώπιση του «πλησίον». Ανάμεσα στην μη βία και στην άρνηση του πλησίον θα μπορούσαμε να την καθορίσουμε σαν αρχή της μη επέμβασης.
Ξεκινώντας από την μετενσάρκωση: αντικατοπτρίζει την γενική αρχή ότι η ενσάρκωση του ατόμου είναι μια τιμωρία, ένας αποχωρισμός από το ΠΑΝ, το θεό. Αποχωρισμός που πραγματοποιείται μέσω λίγο ή πολύ οδυνηρής (ανάλογα με την διαγωγή του ατόμου) αλυσίδας ως την τελική απελευθέρωση.
Η τιμωρία της σάρκας πραγματοποιείται μέσω μιας κλίμακας διαφορών που περιλαμβάνει όλη την ζωική κλίμακα από τα κατώτερα ως τα ανώτερα είδη σύμφωνα με μια ανέλιξη που αφορά αποκλειστικά το άτομο και κανέναν άλλον. Το επίπεδο της διαδοχικής μετενσάρκωσης εξαρτάται από την συμπεριφορά του ατόμου στην ζωή. Όσο καλύτερη είναι η συμπεριφορά, σε τόσο ανώτερο είδος γίνεται η ενσάρκωση. Και εδώ βρίσκεται το κλειδί γιατί ο Ινδός δεν βοηθά τον πλησίον του, για τον ίδιο λόγο που δεν σκοτώνει μια κατσαρίδα. Και οι δύο είναι στιγμές εξιλέωσης για εγκλήματα της προηγούμενης μετενσάρκωσης. Είναι τα λύτρα για την τελική απελευθέρωση στα οποίο δεν επιτρέπεται να παρέμβει κανείς.
Ο Χριστιανισμός περιέχει μια αρχή κοινής ηθικής, το σπέρμα όλων των σοσιαλισμών, ενώ στον ινδουισμό το ΠΑΝ οδηγεί σε μια μοναχική σχέση μεταξύ ατόμου και θεού.
Η εμφάνιση του Γκάντι σημειώνει μια βαθιά ανανέωση της ινδικής ζωής. Τον ονόμασαν Χριστό της ΙΝΔΙΑΣ. Το μήνυμα του ήταν μήνυμα αδελφοσύνης και ισότητας ( επάνω στην ηθική ανισότητα που αντικατοπτρίζεται και στο σύστημα της κάστας ).
Το πιο επαναστατικό χαρακτηριστικό του υπήρξε ότι μεταμόρφωσε το πνεύμα του Ινδουισμού ( τη μη βία ) σε ένα όργανο πολιτικής και κοινωνικής επέμβασης. Η φιλοσοφία όμως των κυβερνώντων σήμερα «δυτικοποιείται», έτσι ώστε να θεωρείται η Ινδία ως πυρηνική δύναμη.
Ινδουισμός & Εξαγνισμός
Στην Μπενάρες, την ιερή πόλη της ΙΝΔΙΑΣ και τώρα VARANASSI, αντικρίζει κανείς θέαμα σε όλη την ασχήμια του κατά μήκος του ιερού Γάγγη. Συνωστισμένοι ο ένας δίπλα στον άλλον, καθισμένοι ή όρθιοι, ζητιάνοι, ακρωτηριασμένοι, φυματικοί, άρρωστοι, στα νερά που δεν είναι καθόλου διαυγή και έχουν καφέ χρώμα.
Στα ίδια νερά που πλένουν το στόμα τους βουτούν τα πτώματα (που τα καίνε δημόσια κατά μήκος των όχθων) και ξεπλένουν τις πληγές χωρίς καμία ανησυχία. Είναι μια αρχαϊκή προεπιστημονική υγιεινή όπου αντικατοπτρίζεται η συντηρητική αδράνεια του ινδουισμού, η παθητικότητα, η σιωπή, η ατταβιστική καρτερία απέναντι στο πεπρωμένο.
Η ΘΥΣΙΑ ΤΩΝ ΧΗΡΩΝ «ΣΑΤΙ»
Η συνήθεια να καίγεται ζωντανή η χήρα στην πυρά του συζύγου ήταν επί αιώνες ένα από τα υποχρεωτικά σημεία για εκείνον που ήθελε να γράψει για την Ινδία: η μακάβρια τελετή αποτελούσε μέρος του σκηνικού μιας μυθικής και σκληρής Ινδίας. Αλλά αν πολλά από όσα έφτασαν σε μας για τη μυθική Ανατολή οφείλονταν σε φαντασίες, το «σάτι» ήταν δυστυχώς μια πραγματικότητα Όπως μπορεί να φανταστεί κανείς, η θυσία αυτή δεν αποτελούσε για τις χήρες κανόνα, αλλά μια εξαίρεση έστω και συχνή, ότι η συνήθεια αυτή ήταν διαδομένη μονάχα στις ανώτερες κάστες, ιδιαίτερα στη στρατιωτική και στις αυλές των ηγεμόνων και ότι αποκλείονταν οι γυναίκες σε ενδιαφέρουσα κατάσταση και αυτές που είχαν να μεγαλώσουν παιδιά. Βασικά, το «σάτι» ήταν μια εθελοντική θυσία:κανείς δεν μπορούσε να αναγκάσει τη χήρα να πάρει τη μοιραία αυτή απόφαση, έστω και αν οι συγγενείς και οι ιερείς, για την τιμή της οικογένειας, προσπαθούσαν να την πείσουν, υποσχόμενοι χαρά στην άλλη ζωή και συνεχή δόξα στη γη. Στη βρετανική Ινδία το «σάτι» απαγορεύτηκε από τους Άγγλους το 1829.
Ακόμη εντύπωση προκαλεί η θέρμη της φαλλικής λατρείας. Το «λίγκαμ» είναι φαλλικού σχήματος διαφόρων μεγεθών και υλικού και το συναντά κανείς παντού. Γνωστός και περίφημος ο θρησκευτικός ναός του Έρωτα όπου στα ξυλόγλυπτα δοκάρια αναπαριστάνονται ερωτικές πράξεις σε πολλές παραλλαγές χωρίς καμία επιτήδευση.
Ο ινδουισμός αναγνωρίζει μόνο ένα θεό τον Βράχμαν ή το απόλυτο πνεύμα. Ταυτόχρονα όμως αναγνωρίζει 330.000.000 θεότητες που δεν είναι άλλες από τις διάφορες παραστάσεις του μοναδικού θεού. Η αναζήτηση του απολύτου από ασκητές και φιλοσόφους απορρίπτει τις τελετουργίες, τις λιτανείες, τους εξαγνισμούς δηλαδή όσα αποτελούν το θέαμα, άλλοτε γραφικό και άλλοτε φρικιαστικό της θρησκευτικότητας των μαζών. Επειδή λοιπόν το απόλυτο δέος μπορεί να εξηγηθεί και να απεικονισθεί από τους φιλοσόφους, οι απλές ψυχές ενστερνίζονται μια άλλη εκπληκτική πλευρά του ινδουισμού, την ειδωλολατρία, ένα είδος ινδουιστικού Ολύμπου.
