ΒΟΡΕΙΑ & ΝΟΤΙΑ ΙΝΔΙΑ

Μια απέραντη υποήπειρος γεμάτη ζητιάνους και μυστήριο!
Η εμπειρία ενός ταξιδιού στην Ινδία είναι θετικά ή αρνητικά συγκλονιστική.

Bόρεια Ινδία  – Ρατζαστάν – Βαρανάσι
15 ημέρες / 1.850€

(3Ν) DELHΙ
(1Ν) AGRA
(3Ν) JAIPUR
(2N) JODHPUR
(2N) UDAIPUR
(1N) VARANASSI

Nότιos Ινδία -Κεράλα
17 ημέρες / 2.150€

(2Ν) TRIVANDRUM
(2Ν) KOCHIN
(1Ν) PERIYAR
(1N) MADURAI
(2N) TRICHY
(2N) MADRAS
(2N) MYSORY
(1N) BANGALORE
(1N) BOMBAI

ΤΡΙΒΑΝΤΡΟΥΜ
Αναχωρούμε το απόγευμα  για την πρωτεύουσα της ΚΕΡΑΛΑΣ, το ΤΡΙΒΑΝΤΡΟΥΜ, όπου συμβιώνουν πολλές διαφορετικές φυλές όπως Ινδοί, Άραβες, Κινέζοι και Εβραίοι.

ΤΡΙΒΑΝΤΡΟΥΜ
Σήμερα θα ξεναγηθούμε στο κέντρο της πόλης και θα επισκεφθούμε το ιστορικό κέντρο της, το οποίο βρίσκεται στην περιοχή του Κάστρου, όπου και θα δούμε την Γκοπουράμ, μία πυραμοειδή  πύλη που είναι από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της ΙΝΔΙΑΣ. Μετά από την ξενάγηση θα πάμε στο ξενοδοχείο που βρίσκεται στο ΚΟΒΑΛΑΜ, μία από τις γνωστότερες παραθαλάσσιες περιοχές της ΙΝΔΙΑΣ.

ΤΡΙΒΑΝΤΡΟΥΜ – ΚΟΤΣΙΝ
Σήμερα θα αναχωρήσουμε οδικώς για το ΚΟΤΣΙΝ. Στην διαδρομή θα κάνουμε στάση για να περάσουμε και μέσα από τα backwaters, μία παραθαλάσσια ζώνη με τροπική και άγρια βλάστηση. Εν πλω θα δούμε πολλές εικόνες από ναούς, τεμένη, φοινικόδενδρα και ψαράδες. Στη συνέχεια θα αποβιβαστούμε στο ΑΛΛΕΠΥ και θα συνεχίσουμε για το ΚΟΤΣΙΝ.

ΚΟΤΣΙΝ
Το ΚΟΤΣΙΝ είναι η μεγαλύτερη πόλη της ΚΕΡΑΛΑΣ και βρίσκεται ανάμεσα στην Αραβική Θάλασσα και στην ενδοχώρα. Θα ξεναγηθούμε στα περισσότερα αξιοθέατά της, τα οποία βρίσκονται στην περιοχή του Κάστρου. Ακόμα θα επισκεφτούμε την εκκλησία στην οποία φημολογείται ότι είναι θαμμένος ο Απόστολος Θωμάς και το Κάστρο Κότσιν στο οποίο πέθανε ο Βάσκο ντε Γκάμα το 1524.

ΚΟΤΣΙΝ – ΠΕΡΙΓΙΑΡ
Σήμερα θα επισκεφτούμε τον ωραιότερο Εθνικό Δρυμό της ΝΟΤΙΑΣ ΙΝΔΙΑΣ, όπου θα έχουμε την ευκαιρία να κάνουμε βαρκάδα στη λίμνη Περιγιάρ και να δούμε ελάφια, αγριόχοιρους, κοπάδια γκαούρ και άλλα άγρια ζώα.

ΠΕΡΙΓΙΑΡ – ΜΑΝΟΥΡΑΙ
Το πρωί θα αναχωρήσουμε για το ΜΑΝΤΟΥΡΑΙ, το οποίο ανήκει στο κρατίδιο ΤΑΜΙΛ ΝΑΝΤΟΥ. Εκεί θα επισκεφτούμε τον τεράστιο ναό ΜΙΝΑΚΣΙ, ένα ναό με υπέροχη αρχιτεκτονική, που αποτελείται από εκατομμύρια γλυπτά και είναι αφιερωμένος στην θεά ΜΙΝΑΚΣΙ και στον ΣΙΒΑ.

ΜΑΝΤΟΥΡΑΙ – ΤΡΙΤΣΥ
Μετά από μία διαδρομή δύο ωρών θα φτάσουμε στο ΤΡΙΤΣΥ ή αλλιώς ΤΙΡΟΥΤΣΙΡΑΠΑΛΙ. Αφού τακτοποιηθούμε στο ξενοδοχείο θα αναχωρήσουμε για το κάστρο της πόλης που είναι χτισμένο στην κορυφή ενός βράχου και από όπου θα έχουμε μια πανοραμική άποψη της κοιλάδας και του ΣΡΙΡΑΝΓΚΑΜ.

ΤΡΙΤΣΥ
Η σημερινή μας ξενάγηση θα αρχίσει από το συγκρότημα ναών Σριρανγκάμ, το οποίο βρίσκεται σε ένα νησάκι του ποταμού Καβέρι. Εκεί θα θαυμάσουμε τα «γκοπουράμ» που περιβάλλουν το συγκρότημα, καθώς και εξαιρετικά γλυπτά, προσωποποιήσεις του Βισνού. Λίγο αργότερα θα επισκεφθούμε την γειτονική πόλη ΤΑΝΤΖΟΡ, όπου το ενδιαφέρον μας θα επικεντρωθεί σε ένα από τα πιο ψηλά μνημεία της Ινδίας, τον ναό Μπιχαντεσβάρα, που αποτελείται από 13 επίπεδα και στην κορυφή του έχει έναν τεράστιο μονόλιθο.

ΤΡΙΤΣΥ – ΜΑΝΔΡΑΣ
Θα συνεχίσουμε το ταξίδι μας σιδηροδρομικώς για τη ΜΑΔΡΑΣ, πρωτεύουσα του Ταμίλ Ναντού και το μεγαλύτερο αστικό κέντρο της νότιας Ινδίας. Τα τελευταία χρόνια έχει μετονομαστεί σε «Τσενάι». Η ξενάγηση θα συνεχιστεί στο κάστρο του Αγίου Γεωργίου και στην εκκλησία του Αγίου Θωμά, καταλήγοντας στο Κυβερνητικό μουσείο με τη σπάνια συλλογή από ορειχάλκινα αντικείμενα και γλυπτών της δυναστείας των Τσόλα.

10η

ΜΑΝΔΡΑΣ
Θα γνωρίσουμε από κοντά την «Χρυσή Πόλη» του Καντσιπουράμ, μια από της 7 ιερότερες πόλεις της αρχαίας Ινδίας. Από το σύνολο των αξιοθέατων διακρίνονται οι ναοί του Σίβα και του Βισνού με τα μυθικά γιάλις και τα αξιοθαύμαστα γκοπουράμ. Συνεχίζοντας, στο Μαμαλαπουράμ  συναντάμε τους λαξευτούς ναούς της δυναστείας των Παλλάβα.

11η

ΜΑΝΔΡΑΣ – ΜΥΣΟΡΗ
Με πρωινή πτήση κατευθυνόμαστε για την Μπανγκαλόρ. Προορισμός μας είναι η ΜΥΣΟΡΗ όπου θα φτάσουμε οδικώς. Κατά την διάρκεια του υπέροχου αυτού ταξιδιού θα πορευτούμε για την Σομνατπουρ στην οποία θα επισκεφτούμε τον ναό Κεσάβα, ένα πραγματικά υπέροχο αριστούργημα ινδικής αρχιτεκτονικής με αξιοθαύμαστες ανάγλυφες απεικονίσεις από την εποχή των Χουσάλα. Ένας ναός αφιερωμένος στον Βισνού και είναι ο σημαντικότερος από τους 60 ναούς της δυναστείας αυτής.

12η

ΜΥΣΟΡΗ
Η μέρα ξεκινά με ξενάγηση στην ΜΥΣΟΡΗ, μία πόλη φημισμένη για τα μεταξωτά, το σανδαλόξυλο και τους πανέμορφους κήπους της. Στην πόλη αυτή βρίσκεται το παλάτι του Μαχαραγιά της, ένα υπέροχο και μεγαλοπρεπές παλάτι, σχεδιασμένο σε ινδο-σαρακηνό ρυθμό. Στον λόφο Τσαμούντι θα αντικρίσουμε τον ναό της Ντούργκα, μια μορφή της Κάλι και το χαλκόχρωμο άγαλμα του ταύρου Νάντι, το θεϊκό όχημα του Σίβα, φτιαγμένο από γρανίτη μήκους 5 μέτρων.

13η

ΜΥΣΟΡΗ – ΜΠΑΝΓΚΑΛΟΡ
Σήμερα η ξενάγησή μας θα αρχίσει από τους καταπληκτικούς ναούς, Χοϋσάλα στο ΧΑΛΑΜΠΙΝΤ και Μπελούρ. Εκεί θα γνωρίσουμε πολλά για το ινδικό μπαρόκ, με μορφές του πάνθεου που θα δούμε από θεϊκές νύμφες και ήρωες ινδικών επών. Λίγο αργότερα θα κατευθυνθούμε στη Μπανγκαλόρ και Σραβαναμπελγκόλα, όπου θα έχουμε την ευκαιρία να ανέβουμε στην κορυφή του λόφου για να δούμε από κοντά το τεράστιο άγαλμα του τζαϊανιστή ερημίτη Γκοματεσβάρα.

14η

ΜΠΑΝΓΚΑΛΟΡ – ΜΟΥΜΠΑΪ
Συνεχίζεται  η ξενάγηση με  το γοτθικό Αττάρα Κατσάρι, το Πάρκο Λαλμπάγκ και το παλάτι του Μαχαραγιά με τους τεράστιους κήπους του. Κατόπιν θα έχουμε ελεύθερο χρόνο για μικροαγορές, και πτήση επιστροφής για το ΜΟΥΜΠΑΪ.

15η

ΜΟΥΜΠΑΪ – ΑΘΗΝΑ
Σήμερα το πρωί αναχωρούμε για την πτήση  επιστροφής μέσω σταθμού.

Κατεβάστε το έντυπο της εκδρομής

* Οι τιμές είναι τελικές κατ’ άτομο, περιλαμβάνονται όλες οι πτήσεις, οι μεταφορές, ξεναγήσεις πριβέ, ξενοδοχεία με προσωπικότητα και με τις καλύτερες κριτικές, ασφάλεια αστικής ευθύνης.

* Δεν περιλαμβάνονται οι φόροι αεροδρομιών / βίζες.

Για τον προορισμό

Ινδία

Η γοητεία ενός ταξιδιού στην Ινδία συνδέεται με την ανακάλυψη του ανθρώπινου στοιχείου. Οι Ινδοί φημίζονται για την ηρεμία και τη γλυκύτητά τους. Εκείνο που με την πρώτη ματιά εντυπωσιάζει τους επισκέπτες είναι η απουσία της ψυχρότητας και της εχθρικής ανωνυμίας που χαρακτηρίζει τα πλήθη της Δύσης. Ανάμεσα στους Ινδούς βαδίζει κανείς με το ανακουφιστικό αίσθημα ότι στο παραμικρό νεύμα όλοι είναι πρόθυμοι να τον ακούσουν και να ανοίξουν κουβέντα μαζί του. Ξεκινάμε λοιπόν για να ανακαλύψουμε τις ομορφιές αυτής της μυστηριώδους χώρας. Η Ινδία θα σας ζαλίσει με τις αντιφάσεις της και θα σας θαμπώσει με την ομορφιά της, θα σας προβληματίσει με τη φτώχεια της.

Μια απέραντη υποήπειρος που αγγίζει το 1 δις κατοίκους με απελπιστικό βιοτικό επίπεδο. Η εξαθλίωση είναι τρομαχτική και φανερή παντού. Μια αργή πρόοδος στην άνοδο του εθνικού εισοδήματος, έχει εξουδετερωθεί από την δημογραφική αύξηση παρά τις προσπάθειες για τον έλεγχο των γεννήσεων. Ακόμη και στη χειρότερη εξαθλίωσή της η ΙΝΔΙΑ περιβάλλεται με μια ηθική διάσταση ένα «θρησκευτικό φωτοστέφανο». Οι ζητιάνοι είναι κάθε ηλικίας και τους συναντά κανείς παντού. Οι άστεγοι υπολογίζονται πάνω από 2.000.000 στην ΚΑΛΚΟΥΤΑ. Συχνά οι δρόμοι έχουν όψη ολονύκτιας κατασκήνωσης ή καταυλισμού και είναι γεμάτοι από κόκκινα φτυσίματα «μπετέλ», το ναρκωτικό των φτωχών.

Η ΜΗ ΒΙΑ είναι μια δεύτερη φύση για τους Ινδούς. Οι ΤΖΑΪΑΝΙΣΤΕΣ είναι μια αίρεση που πρεσβεύουν την μη βία στην πιο ακραία μορφή της. Φορούν μια γάζα μπροστά στο στόμα, όπως ακριβώς οι χειρούργοι, για να μην «σκοτώσουν» εισπνέοντας τους μικροοργανισμούς ή φορούν μικρά καμπανάκια στους αστραγάλους, για να προειδοποιούν τα μικρά ζώα να απομακρύνονται. Πίνουν μόνο φιλτραρισμένο νερό και τρέφονται μόνο με ξερά φυτά γιατί δεν έχουν ζωή. Πιστεύουν όχι στον Θεό δημιουργό αλλά ότι υπάρχει αέναος κύκλος όπως αυτός που εναλλάσσει το σπόρο με το δένδρο και το δένδρο με το σπόρο. Ασκητικές μορφές, ήρεμες, γαλήνιες, γλυκές. Το γεγονός του θανάτου στην ΙΝΔΙΑ δεν έχει την τραγικότητα του Χριστιανικού κόσμου. Ο θάνατος δεν θεωρείται σαν απόσπαση από την ζωή αλλά σαν ένα εσωτερικό επεισόδιο της ζωής. Οι Πάρσοι, λάτρεις του Ζωροάστρη τελούν στην Βομβάη μια μακάβρια τελετουργία γύρω από τον «Πύργο της Σιωπής» όπου στην καρδιά μιας μεγαλούπολης δίνουν τους νεκρούς τους βορά στους γύπες και τους αποτελειώνουν τα κοράκια. Η χώρα της πείνας έχει τον μεγαλύτερο αριθμό βοοειδών στον κόσμο. Η σφαγή της αγελάδας είναι για τους Ινδουιστές έγκλημα ίδιο με την ανθρωποκτονία.

Η πιο αισθητή διαφορά ανάμεσα στον ινδικό και δυτικό πολιτισμό βρίσκεται στην αντιμετώπιση του «πλησίον». Ανάμεσα στην μη βία και στην άρνηση του πλησίον θα μπορούσαμε να την καθορίσουμε σαν αρχή της μη επέμβασης.
Ξεκινώντας από την μετενσάρκωση: αντικατοπτρίζει την γενική αρχή ότι η ενσάρκωση του ατόμου είναι μια τιμωρία, ένας αποχωρισμός από το ΠΑΝ, το θεό. Αποχωρισμός που πραγματοποιείται μέσω λίγο ή πολύ οδυνηρής (ανάλογα με την διαγωγή του ατόμου) αλυσίδας ως την τελική απελευθέρωση.
Η τιμωρία της σάρκας πραγματοποιείται μέσω μιας κλίμακας διαφορών που περιλαμβάνει όλη την ζωική κλίμακα από τα κατώτερα ως τα ανώτερα είδη σύμφωνα με μια ανέλιξη που αφορά αποκλειστικά το άτομο και κανέναν άλλον. Το επίπεδο της διαδοχικής μετενσάρκωσης εξαρτάται από την συμπεριφορά του ατόμου στην ζωή. Όσο καλύτερη είναι η συμπεριφορά, σε τόσο ανώτερο είδος γίνεται η ενσάρκωση. Και εδώ βρίσκεται το κλειδί γιατί ο Ινδός δεν βοηθά τον πλησίον του, για τον ίδιο λόγο που δεν σκοτώνει μια κατσαρίδα. Και οι δύο είναι στιγμές εξιλέωσης για εγκλήματα της προηγούμενης μετενσάρκωσης. Είναι τα λύτρα για την τελική απελευθέρωση στα οποίο δεν επιτρέπεται να παρέμβει κανείς.

Ο Χριστιανισμός περιέχει μια αρχή κοινής ηθικής, το σπέρμα όλων των σοσιαλισμών, ενώ στον ινδουισμό το ΠΑΝ οδηγεί σε μια μοναχική σχέση μεταξύ ατόμου και θεού.
Η εμφάνιση του Γκάντι σημειώνει μια βαθιά ανανέωση της ινδικής ζωής. Τον ονόμασαν Χριστό της ΙΝΔΙΑΣ. Το μήνυμα του ήταν μήνυμα αδελφοσύνης και ισότητας ( επάνω στην ηθική ανισότητα που αντικατοπτρίζεται και στο σύστημα της κάστας ).
Το πιο επαναστατικό χαρακτηριστικό του υπήρξε ότι μεταμόρφωσε το πνεύμα του Ινδουισμού ( τη μη βία ) σε ένα όργανο πολιτικής και κοινωνικής επέμβασης. Η φιλοσοφία όμως των κυβερνώντων σήμερα «δυτικοποιείται», έτσι ώστε να θεωρείται η Ινδία ως πυρηνική δύναμη.

Ινδουισμός & Εξαγνισμός

Στην Μπενάρες, την ιερή πόλη της ΙΝΔΙΑΣ και τώρα VARANASSI, αντικρίζει κανείς θέαμα σε όλη την ασχήμια του κατά μήκος του ιερού Γάγγη. Συνωστισμένοι ο ένας δίπλα στον άλλον, καθισμένοι ή όρθιοι, ζητιάνοι, ακρωτηριασμένοι, φυματικοί, άρρωστοι, στα νερά που δεν είναι καθόλου διαυγή και έχουν καφέ χρώμα.
Στα ίδια νερά που πλένουν το στόμα τους βουτούν τα πτώματα (που τα καίνε δημόσια κατά μήκος των όχθων) και ξεπλένουν τις πληγές χωρίς καμία ανησυχία. Είναι μια αρχαϊκή προεπιστημονική υγιεινή όπου αντικατοπτρίζεται η συντηρητική αδράνεια του ινδουισμού, η παθητικότητα, η σιωπή, η ατταβιστική καρτερία απέναντι στο πεπρωμένο.

Η ΘΥΣΙΑ ΤΩΝ ΧΗΡΩΝ «ΣΑΤΙ»

Η συνήθεια να καίγεται ζωντανή η χήρα στην πυρά του συζύγου ήταν επί αιώνες ένα από τα υποχρεωτικά σημεία για εκείνον που ήθελε να γράψει για την Ινδία: η μακάβρια τελετή αποτελούσε μέρος του σκηνικού μιας μυθικής και σκληρής Ινδίας. Αλλά αν πολλά από όσα έφτασαν σε μας για τη μυθική Ανατολή οφείλονταν σε φαντασίες, το «σάτι» ήταν δυστυχώς μια πραγματικότητα Όπως μπορεί να φανταστεί κανείς, η θυσία αυτή δεν αποτελούσε για τις χήρες κανόνα, αλλά μια εξαίρεση έστω και συχνή, ότι η συνήθεια αυτή ήταν διαδομένη μονάχα στις ανώτερες κάστες, ιδιαίτερα στη στρατιωτική και στις αυλές των ηγεμόνων και ότι αποκλείονταν οι γυναίκες σε ενδιαφέρουσα κατάσταση και αυτές που είχαν να μεγαλώσουν παιδιά. Βασικά, το «σάτι» ήταν μια εθελοντική θυσία:κανείς δεν μπορούσε να αναγκάσει τη χήρα να πάρει τη μοιραία αυτή απόφαση, έστω και αν οι συγγενείς και οι ιερείς, για την τιμή της οικογένειας, προσπαθούσαν να την πείσουν, υποσχόμενοι χαρά στην άλλη ζωή και συνεχή δόξα στη γη. Στη βρετανική Ινδία το «σάτι» απαγορεύτηκε από τους Άγγλους το 1829.
Ακόμη εντύπωση προκαλεί η θέρμη της φαλλικής λατρείας. Το «λίγκαμ» είναι φαλλικού σχήματος διαφόρων μεγεθών και υλικού και το συναντά κανείς παντού. Γνωστός και περίφημος ο θρησκευτικός ναός του Έρωτα όπου στα ξυλόγλυπτα δοκάρια αναπαριστάνονται ερωτικές πράξεις σε πολλές παραλλαγές χωρίς καμία επιτήδευση.
Ο ινδουισμός αναγνωρίζει μόνο ένα θεό τον Βράχμαν ή το απόλυτο πνεύμα. Ταυτόχρονα όμως αναγνωρίζει 330.000.000 θεότητες που δεν είναι άλλες από τις διάφορες παραστάσεις του μοναδικού θεού. Η αναζήτηση του απολύτου από ασκητές και φιλοσόφους απορρίπτει τις τελετουργίες, τις λιτανείες, τους εξαγνισμούς δηλαδή όσα αποτελούν το θέαμα, άλλοτε γραφικό και άλλοτε φρικιαστικό της θρησκευτικότητας των μαζών. Επειδή λοιπόν το απόλυτο δέος μπορεί να εξηγηθεί και να απεικονισθεί από τους φιλοσόφους, οι απλές ψυχές ενστερνίζονται μια άλλη εκπληκτική πλευρά του ινδουισμού, την ειδωλολατρία, ένα είδος ινδουιστικού Ολύμπου.